Helloooooo Dutchies!

Hier lig ik dan, 8.30 pm vrijdagavond, in m’n bedje. Ik probeer te slapen, want morgen is ons eerste oefentoernooi met het team! Ja dat lees je goed, ik lig netjes om half 9 op bed, aangezien we om 4 uur ’S OCHTENDS (!) moeten verzamelen bij school. We spelen namelijk in Palomar (bij San Diego) wat zo’n 4 uur rijden is van Santa Barbara… Anyway, zin in!

           Maargoed, tussen m’n laatste blog-update (ja I know, ik ben te lui en druk geweest om ‘m eerder up-te-daten) en nu is natuurlijk ontzettend veel gebeurd. Ik zal maar beginnen met m’n “finals week”, soort afsluitende examenweek voor het afgelopen semester. Ging wel aardig, af en toe wel even blokken, maar was prima te doen. Voor gitaar, filosofie en astronomie een A gehaald en ook daarmee afgesloten, maar helaas voor Athletic Injuries een B. Heeft misschien iets te maken met dat ik die final geskipt heb. Maarja, moeten ze die maar niet op een zonnige, windstille dag met 25 graden plannen, dan is beachvolleybal toch echt prioriteit A haha.

Na de finals gaat iedereen traditiegewijs naar huis om daar de winterbreak door te brengen. Gelukkig was ik uitgenodigd door de Reyes family om nog een weekje te chillen in Hanford. Na een lange en vermoeiende (er zat een 40 jaar oude kerel achter me de hele tijd met z’n moeder te bellen, heel fijn) reis heb ik lekker alle schoolstress kunnen wegwerken en kunnen bijslapen. Zo ben ik volgens mij de eerste dag om half 5 ’s middags wakker geworden. Voor de rest nog af en toe een casual feestje bezocht, achter de tv hangen (zware tv-afkickverschijnselen hier, aangezien ik het eerste halfjaar zonder tv heb moeten doorbrengen) en lekker ongezond eten. Echt achterlijk veel fast food gegeten die week, maar dat was “to get it out of our system”, zoals Juan zei, want als het seizoen eenmaal begon, was het over met de pret: keihard diëten, conditietraining en krachttraining.

17 november was ik inmiddels weer thuis in m’n eigen vertrouwde appartementje, stoked, want die avond zouden m’n moeder, Midas en Danny komen! Ontzettend naar toegeleefd gedurende het semester, maar aan de andere kant is het eigenlijk heel snel gegaan en was het chillen als vanouds. ’s Avonds kreeg ik een belletje van Midas: “jooooooo broer, we zijn er, schrik niet, we zijn met een tank gekomen.” Niet wetende wat hij daar mee bedoelde, sprintte ik naar buiten, om vervolgens een enorme Jeep voor het appartement te spotten. Na een emotiële reunion (waarbij ik bijna doodgedrukt ben door Danny) lekker de hele avond bijgekletst over hoe het met iedereen ging, wat ik allemaal hier heb uitgespookt, en wat ik allemaal heb gemist wat er in Nederland is gebeurd in de tussentijd, want daar was ik echt totaal niet van op de hoogte. Wilders had minister-president kunnen zijn en ik had het nog niet geweten. Anyway, de volgende twee dagen heb ik als een echte American tourguide ze Santa Barbara laten zien: State Street, waar Midas zijn shoplusten op kon botvieren, de pier, The SB Mission post, mijn school en het strand natuurlijk. We konden het laten om ook nog even een potje beachvolleybal mee te pakken, want beachvolleyballen midwinter met 25 graden van natuurlijk uniek voor Mi en Dan. Leuk feitje: een van de laatste dagen in SB hebben Midas en ik (Danny was helaas door z’n rug gegaan) even laten zien “who’s boss”. Ik had twee vrienden van m’n team gevraagd om een potje beach te spelen, en Midas en ik hadden ons voorgenomen om die Amerikanen eens te laten zien wat beachvolleybal is. Tot onze eigen verbazing wonnen we ook nog, wat ze niet erg leuk vonden. Nog gefrustreerder waren ze toen ik vertelde dat Midas pas 16 is. “Oh really? He looked more like your older brother.” Ja fijn, wrijf het er nog maar even in.

Na uitvoerig Santa Barbara geshowed te hebben, kwamen we spontaan op het idee om Mammoth Mountain te bezoeken, waar je toevallig ontzettend goed kan wintersporten; vervelende bijkomstigheid… Lekker een dagje oldskool wintersporten: vroeg opstaan, uitgebreid ontbijten en de piste op! Helaas zat het weer niet echt mee, eufemistisch gezegd, maar geteisterd door sneeuwstormen hebben we toch nog de meeste pistes kunnen doen. ’s Avonds nog lekker met een Corona bijkomen in het hotel, om vervolgens de volgende dag weer op weg te gaan naar onze volgende bestemming: Las Vegas!

The Sin City was behoorlijk indrukwekkend moet ik zeggen. The Strip was erg gaaf om te zien, en gewoon het lopen door LV was al een hele ervaring opzich. We verbleven in het luxueuze Hard Rock Hotel (hotel met allerlei memorabilia van oude en moderne muzikanten), wat voor een armzalige student als ik echt genieten was. Na een dagje heb je als minor ( -21)  het meeste van LV was gezien, dus besloten we maar terug te keren naar SB, om daar Kerst te vieren.

Met kerstavond hebben we met z’n allen een lekker diner bereid, waar ik heb bewezen dan ik als student zijnde meer kan dan een pizza opwarmen. Eerste kerstdag lekker uitgeslapen en vervolgens op het strand gechilled. Wel een beetje vreemd, eerste kerstdag op het strand, maar desalniettemin heerlijk. Gitaar, boek, beachvolleybal mee, ideaal dagje strand. Tweede kerstdag besloten we dat het maar weer eens tijd was om op roadtrip te gaan, met deze keer Los Angeles als bestemming. Wat mooi uitkwam, was dat familie van Danny in de buurt van LA woonden, dus daar konden we ook even langsgaan. Bleken echt ontzettend aardige en open mensen te zijn, die het ons echt welkom hebben gemaakt! Typisch zo’n Californische familie, die echt weten wat gastvrijheid betekent. Ontzettend mooi huis ook, oke, het was meer een paleis, inclusief zwembad, jacuzzi, basement als ‘game room’ etc etc. Het leek alsof we waren beland in een aflevering van MTV Cribs.
Uiteindelijk zijn we daar 3 dagen gebleven, waarin ze ons door LA en omgeving hebben rondgeleid. Zo hebben we onder andere in LA Universal Studios, Hollywood en Pasadena geweest. Na 3 heerlijke dagen gingen we weer terug om Newyears te vieren in Santa Barbara, waar we oudjaarsavond al klaverjassend hebben doorgebracht (waar ik heb bewezen dat ik mijn skills nog niet verleerd ben) en om 12 uur ’s avonds (9 uur ’s ochtends in Nederland, waar jullie allemaal waarschijnlijk jullie kater aan het uitslapen waren) hebben getoast op een mooi Nieuwjaar! Lichtelijk tipsy van de champagne, wijn en bier relatief (vorig jaar was het 7 am namelijk) vroeg gaan slapen. Na nog een stranddagje was het weer tijd om met de tank de weg op te gaan, dit keer richting San Diego en Mexico (althans, dat dachten we). San Diego is echt een mooie stad in een beetje Spaanse stijl, dat redelijk dichtbij de grens van Mexico ligt. “Leuk”, dachten wij, even Mexico bezoeken. Kan Lukas ook weer eens een legaal biertje drinken. Eén probleempje echter, een zeker persoon was zijn paspoort vergeleken. Goh wie zou dat nou toch zijn? Oke, it was me, waarna ik dat heb moeten vergelden door de hele vakantie grappen over Mexico aan te moeten horen. “Kijk, een sombrero! Goh, die had ik in Mexico willen kopen, MAAR LUKAS HAD Z’N PASPOORT NIET MEE.”

Helaas was het al (te) snel 4 Januari, en moesten mam, Mi en Dan weer richting LA om het vliegtuig te halen. Om 3 uur ’s ochtends weer voor een halfjaar de ‘goodbye’s’ en de ‘take care’s’ uitgewisseld. Emotioneel zoals altijd, traantje hier en daar, en had zo mee gewild, want ik mis ‘thuis’ en iedereen in Nederland wel hoor… Maarja, een beetje heimwee hoort er ook bij, toch?

Maargoed, omdat de Amerikaanse kerstvakantie 6 weken is (jaja, jaloers daar in Nl ofwat?) had ik nog 3 weken om te chillen, dus ben ik één daarvan nog bij Juan wezen chillen en me mentaal voor te bereiden wat hier ook wel “hell-week” genoemd wordt: de 2 weken durende conditietraining voor het begin van het volleybalseizoen. Oftewel, dat besloeg de laatste twee weken van mijn ‘vakantie’.

Vandaag ben ik officieel klaar met hell-week, wat basically 2 weken afzien is. Maar heb het team wel beter leren kennen, en ik weet zeker dat het echt een gaaf seizoen wordt! Allemaal chille gasten, en kan het met iedereen goed vinden. Vandaag lekker wezen lunchen met het team en filmpje gezien: team bonding J

Pfffff, tis inmiddels 10.30, tijd om te slapen om vervolgens weer veeeeels te vroeg wakker te worden.

Wish me luck.

X
Luuk